Gizli Ozne!

Sonucuna Fransız kalınmış özlemin tok sesini veriyor şimdi dudaklarım.  

 Hangi nedenle ve nerede soruları vasıfsız bir harf anagramı inşa ederken beynimde,

 Dört nala koşuyor karın ağrılarım, sorsan sanki zafer bizim!

 Gece oluyor  monotona bağlamış bir kadeh daha kaldırıyorum sana,

 Ve haykırıyorum şişe dibi alevlenmiş sevdamı yanımda ki boşluğuna…

 Sonramı? Bakıyorum ki boşluk, yine boşluk…

 Hadi damarımdan daha yeni yeni zerk edilmiş hayat ışığım,

 Dolaş bedenimde ve bağışıklık sistemime katıl…

 Tâbii olayım güneşin altında göz çukurlarına, ay ışığında yakamoz teninin parlaklığına…

 Sus ve unut herşeyi!

 Geçmişte ne varsa artık geçmişte ve unutulmuş olanlar!

 Onlar mı? ‘O’ artık sadece bir niteleme sıfatı,

 Ne bekliyorsun? Cennetin anahtarı sadece bir öpücük…

01.54 - 07.04.2011 - B.Bck

Kısık sesli cümlelerle yazmaya benziyordu seni yazmak.
Hiç bir tamlama tamamlamıyordu güzelliğini ve hiç bir sonuç noktalayamıyordu seni.
Giriş-Gelişme ve Geliş Allah geliş..!
Parmak uçlarımda ki hislerim seviyordu işte seni. Doktoru seven neşter gibiydi. Kanatmayı ve acıtmayı seviyordu deştikçe. Yinede durmuyordu ve yazıyordu sayfalar sayfaları kovalarcasına. Beyaz kağıtları düşlerin kalemdeki yansımasıyla kirletiyordu umursamadan.
Düşünmüyordu bıraktığı-bırakacağı lekeleri ve derin hisleri.
Özletiyordu sadece deliye tapar gibi, tabuları yıkar gibi ve kendini kaybedip hükümsüz ilanı verir gibi..
Son birbirimize teğet anı hatırlatıyordu yine cümlelerim;
Teslim oluşun..
Dilini diline dolayışın..
Ayakta durmakta zorlanışın..
Herşeye rağmen itiraz edişin ve kendini tutuşun.

Sarhoş olabiliyorsan, hangi şişeden içtiğinin ne önemi var.
Vücudunda dolanan alkol olmaya razı ruhum…
Tek bir şart ile!
Beni sek iç…

B.Bucak - 13.20 - 31.07.2011

Sarmal düşlerin a-ritmik senfonisi aslında bu yakarış. Kalabalıkta çıplak gezmeyi seven bir kaç cümle dışında birşeyim yok gözlerinizi doyuracak. Hoş, bir kaç beden daha eskittirirseniz avuçlarımın ortasında, bir destan daha yazarım kara taşlara ama doyurmaz yine kimseyi. Sofistike oluşumların genellikle ayarsal faaliyetlerle oluştuğunu varsayarım ama sizde gördüğüm tamamen genetik bir problem. X’ kromozomlarınız Y’ kromozomlarınızı çoktan köşeye sıkıştırmış ve ırzına geçmiş bir kere. Ve şimdi X+Y=Z denklemi sayesinde peydah olan Z’ tüm bedeninizi istila etmiş durumda. Ne yazık ki hiç bir sadeleştirme işlemi paklamaz beyninizden geçirdiğiniz hayalsel gerçekliği. Artık sizde ‘o’nlardan birisiniz.
Vazgeçin! Oyun Bitti!

B.Bucak - 10.49 - 08.08.2011

Sarılmak istedim sadece…
Ellerin ellerime düğümlensin
Kokunda hayat bulsun nefesim
Kara gözlerin içimi aydınlatsın istedim.

Elimde avucumda ne kadar hayal varsa senin için topladım uzun zaman. Doldurdum ceplerimi, biliyordum bir gün sende ‘bende!’ diyecektin ve sokacaktın ellerini ceplerime ne biriktirmişim görmek için.
Aşkı verecektim,
Özlemi verecektim,
Sevgiyi verecektim,
Susuzluğu verecektim,
Umutları, düşleri, geleceği verecektim avuçlarına.

Geçecektim işte karşına!
Titrekliğimden, çatallaşan ses tonumdan ve gözlerimde ki ışıktan anlayacaktın herşeyi, ben daha ağzımı açmadan.

Ne vardı ki, bunun ne yeri oldu ne zamanı…
‘Bu tat; hayat’ dediler.
Sana dedim; ‘Bu hayatmış! Kaçalım seni istiyorum’…
‘Bilmiyorum…’ Dedin.
Bak ‘Bu tat çok bayat sevgilim’…

B.B - 06.08 - 14.08.2011

Entarisi yamalıydı çoğu düşlerin. Ne kalmak için savaşıyordu kalp, ne gitmek için bir yakarış hakimdi dudaklara. Şarapla yıkanmıştı düşünceler ve çoktan katık edlmişti tenler yabancı ellere. Haram kokuyordu ve gittikce kanıyordu açılmış her yara. Sustu adam. Hangi cümleydi o, elini ayağına karıştıran? Titretip, heyecanlandıran ve söylenişiyle bile ağızda kan tadı bırakan? Kapattı gözlerini ve bıraktı tüm cesaretsizliğini gözlerinden yanaklarına doğru. Rahatlamışmıydı? Hayır.. Söylemeyecekti, hatırlatmayacaktı kilitlenmiş sandıkların unutulmuş şifrelerini. Yalnızlığı seçti adam. Bıraktı dudaklarının arasından dumanı rüzgara doğru. İzledi ve çıkan silüetleri anımsadı. Kaç ten, kaç düşünce ve kaç zaman… /B.Bucak

K.çı açık cümlelerimi Havva’nın bekaretini saklayan mabet yaprağı bile paklamaz artık. Cümlelerimin tuzu kaçmış, işaretlemelerim son ötenazi hakkınıda negatif kullanmış. Firkate savrulan son nefes rüzgar bile ölüm kokuyor satır aralarımın şakağında. Ecel tez el den gelsede ezeli bulur mu bu tüzel cümle?
Bulanık ruhumu bıraktım nadasa. Kalemi mi gömdüm, son beyaz sayfamı sardım tabuta. Artık oda kara, belki küçük bir yara…

Yeni bir nefes-heves de görüşmek
üzere -yoran insan(!)
Bakıyoruz..
Görmüyoruz..
Düşünüyoruz..
Anlamıyoruz..
Ama hep -yoruyoruz(!)

/B.B..

Mecnunun biri yürürken namaz kılan bir hocanın önünden geçmiş;

H: Yahu ne yapıyorsun adam namaz kılanın önünden geçilirmi!

M: Hoca hoca… Ben Leylamı düşünürken seni görmedim.

     Sen ‘O’nu düşünürken beni nasıl gördün..?

Elle tutulur, gözle görünür yanı olmayan ufacık ıspartada. Bize verilen kıçı kırık özgürlüğün ‘tadını çıkarmaya’ çalışmak. Aç kalsanda, leş gibi kokan bi yerde yatsanda, ayakların bot yüzünden bembeyaz ruhalet kesilsede, her lokma sonunda ‘şükür yemeğime şap koyana bide sen hiç çekilmezdin’ dedirten cümleler kursanda…

Herşey Vatan İçin(miş!)…

$:386 - Oda atarsa…!

Analitik değerler ile bir sayı doğrusu üzerinde sevişmenin çarpıklığından ziyade çok az kişinin bir matematik dehası ile sevişebileceğini savundum hep.

X ile Y‘yi gece ve gündüz ile eşleştirmenizi istesem %80 X‘in gece ile eşleştirecektir. Bu da X‘in fantazi kara kökünün Y‘ninkinden büyük olduğu anlamına geliyor.

Aslında Sonuç olarak; A şehrinden B şehrine giderken kafanızda kurduğunuz fantazilerin tümüne X denirken, bunları ortaya çıkaran dürtülerinizi de Y olarak adlandırabiliyoruz.

O halde;?

Dikenli teller ile çevrili bir tarlada tellerin arasında sevişenlerin bir taraflarına batan küçük dikenleri formülleri ile beraber çıkarınız.

Al bide burdan yak… Demiştim size, bir matematik dehasıyla sevişmek zordur…

/B.B